Ruchańce drożdżowe zwane plackami ruchanymi, racuchami lub racuszkami to okrągłe czasami owalne, wypukłe placki drożdżowe, przygotowywane z mąki, drożdży, mleka, niewielkiej ilości jaj i roztopionego, ciepłego masła. Przygotowywano je głównie podczas karnawału, ale także bez okazji na podwieczorek zazwyczaj dla dzieci.

„Drożdże rozetrzeć z łyżką cukru, łyżką mąki i łyżkami mleka, pozostawić do wyrośnięcia. Do miski wsypać około 2 szklanek mąki pszennej, dodać jajka – wymieszać. Potem ciepłe mleko z masłem, cukrem i solą – składniki połączyć. W czasie wyrabiania podsypać mąką. Formować placuszki z urwanego kawałka ciasta, pozostawić do wyrośnięcia. Na patelni uszykować olej lub smalec i w małej ilości tłuszczu smażyć – wolno, żeby się przepiekły” (Wywiad etnograficzny z mieszkańcami Kościelnej Wsi).

Dawniej przygotowywane były na wielkość patelni, obecnie robi się je dużo mniejsze i różnej wielkości. Jest to potrawa szybka w przygotowaniu i niewymagająca dużych nakładów pracy. Ruchańce można jeść same lub na słodko, z cukrem, powidłami, marmoladą. Dawniej podawano je z twarożkiem, a nawet z żurem. „Placki jedzono same jako deser posypane cukrem pudrem, ale kiedyś w domu teściowej jedzono krojone w paski jak chleb (pieczono placki takie duże jak patelnia) posmarowany masłem” (Wywiad etnograficzny z mieszkańcami Kościelnej Wsi).

Do dziś cieszą się dużą popularnością na Kujawach, a gospodynie wielokrotnie prezentują je na konkursach kulinarnych i na różnego rodzaju jarmarkach, kiermaszach czy dożynkach.

.

Opracował: JNG

Źródło: LINK

Komentarze