Borówka z gruszką jest jednym z tradycyjnych, smakowitych dodatków do mięs podawanych w kuchni pomorskiej. Podawano ją również jako słodki dodatek do ciast, legumin, pieczywa. Konfiturę smażono i wekowano w słojach, czasami wzbogacano jej smak jabłkami. W miejscowościach położonych w bliskości lasów, ludność wykorzystywała dziko rosnące rośliny, które stanowiły ważne uzupełnienie i urozmaicenie codziennego jadłospisu.
Niektóre z płodów zbieractwa, jak jagody, borówki, żurawina, jeżyny weszły na stałe do tradycyjnego pożywienia. F. Lorentz (1934) omawiając pożywienie Kaszubów pisał: „z jagód leśnych zbiera się czarne jagody i borówki”. Stefania Zalewska z Sierakowic, w wywiadzie zamieszczonym w „Pomeranii” (2001), tak wspomina świąteczne potrawy z rodzinnego domu: „Na drugie danie u nas to zawsze była pieczona sznurowana gęś, a do niej gruszki robione na gęsto, z borówkami”. Według przekazu ustnego mieszkanki regionu nadmorskiego: „Borówkę z gruszką przygotowujemy w domu rodzinnym od zawsze. Pamiętam ten smak z dzieciństwa. Z dodatkiem większej ilości cukru służy jako powidła i przygotowana według takiej proporcji jest podawana do stołu w czasie uroczystości rodzinnych. Może być podawana również jako dodatek do wędlin, mięs i drobiu”. Przepisy na konfiturę z borówek podaje W. Niemiec (2004) w gawędach o dawnej kaszubskiej kuchni oraz Z. Przybylak (2005) omawiając tradycyjną kuchnię pomorską.
Opracował: DB
Źródło: LINK
Źródło zdj: https://kocioligarnek.blogspot.com/2012/09/borowka-z-gruszka-i-miodem.html
