Potrawa znana z kuchni litewskiej, tatarskiej oraz białoruskiej. Jest to potrawa w formie zapiekanego ciasta z nadzieniem. Przepisy na to ciasto przekazywane są z pokolenia na pokolenie podobno od XVIII w, a dokładny opis jego przygotowywania został opisany w latach 30. XX w. Pierekaczewnik podawany był na gorąco w czasie świąt, ale i na zimno, jako przekąska między posiłkami. Przygotowuje się go w domach tatarskich podczas świąt Bajramy lub na specjalne okazje.
Pierekaczewnik sporządza się z ciasta makaronowego, z którego robi się bardzo cienkie (prawie przezroczyste) płaty. Następnie smaruje się je z obu stron masłem lub gęsim tłuszczem i przekłada nadzieniem. Nadzienie może być słodkie albo mięsno-warzywne. Płaty przełożone nadzieniem zawija się w rulon, a następnie zwija w spieralęprzypominającą skorupę ślimaka. Pierekaczewnik piecze się w okrągłej formie / patelni. Po dwugodzinnym pieczeniu gotowe ciasto waży ok. 3 kg.
.
Składniki
Ciasto:
- 1 kg przesianej mąki tortowej (typ 450),
- 1 łyżeczkę soli (10 g),
- 5 żółtek z jaj kurzych średniej wielkości,
- 1 łyżkę stołową oleju oraz
- ok. 0,5 l wody.
Farsz:
- 1 kg surowego mięsa ( może to być baranina, wołowina lub gęsina)
.
Sposób przygotowania
Wszystkie składniki należy ze sobą połączyć i dokładnie ręcznie wyrobić, aż do momentu uzyskania jednolitej, elastycznej masy. Dopuszcza się zmechanizowanie tego etapu produkcji pod warunkiem osiągnięcia równorzędnego efektu. Wyrobione ciasto należy podzielić na 6 równych części. Następnie każdy kawałek ciasta rozwałkowuje się na płaty o średnicy ok. 70 cm i grubości ok. 1 mm. W celu uzyskania równych płatów bez pęknięć, czynność wykonuje się ręcznie, drewnianym, prostym wałkiem (bez uchwytów). Na zakończenie ciasto należy ręcznie rozciągnąć, żeby uzyskać efekt przejrzystości – nie doprowadzając jednak do powstania dziur i pęknięć.
Płaty po rozwałkowaniu odkładamy sukcesywnie na bok, aby uniknąć ich posklejania. Należy je również przykryć ściereczką, by nie wyschły. Następnie płaty należy układać warstwami jeden na drugim, smarując każdy roztopionym masłem. Ma to wpływ na specyficzny charakter produktu, gdyż brak uszkodzeń ciasta pozwala osiągnąć właściwą strukturę produktu.
Na smarowanie poszczególnych warstw zużywa się 0,75 kg masła, które można ew. zastąpić gęsim tłuszczem.
Na ostatnim – górnym płacie wcześniej ułożonych warstw ciasta, należy równomiernie rozłożyć farsz.
Ciasto z farszem należy zwinąć w rulon, który następnie składa się na podobieństwo muszli ślimaka tak, aby zmieścić je w okrągłym, wysmarowanym masłem naczyniu. Wierzch pierekaczewnika również należy posmarować masłem. Wypiek trwa przez ok. 2 godziny (dotyczy prodiża, w piekarniku czas będzie krótszy, dlatego co pewien czas ciasto należy kontrolować, aby się nie przypaliło).
.
Smacznego!
Klaudia Bąk
