Śliwowica produkowana jest z przefermentowanego zacieru uzyskanego z miazgi przebranych i rozdrobnionych śliwek węgierek. Niekiedy ok. 15% owoców miażdżonych jest razem z pestkami. Zacier destylowany jest jedno (ok. 50-60%) lub dwukrotnie (nawet ponad 70%).

Produkowana jest w Europie Wschodniej i Centralnej, w Austrii, na Morawach, Słowacji, Słowenii, Chorwacji, Bośni, Bułgarii, Polsce, Serbii, Czarnogórze, Rumunii. Wypalanki śliwkowe produkowane są również, choć rzadziej, w Europie zachodniej, głównie na obszarach niemieckojęzycznych – w Alzacji, Schwarzwaldzie i okolicach Bazylei. Legalnie produkowana przemysłowo w tych państwach śliwowica może mieć niższą zawartość alkoholu, co wynika z wewnętrznych regulacji prawnych, lecz pędzona w warunkach domowych zawsze jest napojem wysokoprocentowym.

W Polsce produkowana bez zezwolenia głównie na południu w okolicy Łącka (śliwowica łącka), np. we wsi Kicznia, Czerniec, Maszkowice, Zagorzyn w okolicy Nowego Sącza (gminy Łukowica, Podegrodzie) i w gminie Szydłów. Sztuka produkcji śliwowicy jest w tym regionie przekazywana z pokolenia na pokolenie od XVII wieku. Tajemnica produkcji polega na doborze odpowiednich śliwek. Prawdziwa śliwowica powinna być destylowana wyłącznie dzięki alkoholowi powstałemu z cukru zawartego w owocach (bez domieszki cukru).

.

Składniki

  • 1 kg śliwek węgierek
  • 1 litr spirytusu
  • 200 g cukru

.

Sposób przygotowania

Śliwki należy oczyścić i usunąć z nich pestki. Następnie wrzucamy je do słoja i zalewamy spirytusem. Odstawiamy na 4 miesiące. Ze szklanki wody i cukru robimy syrop. Wystudzamy i wlewamy powoli do śliwowicy. Odstawiamy na tydzień. Po tym czasie filtrujemy i przelewamy do butelek. Odstawiamy na co najmniej 6 miesięcy.

.

Smacznego!

Dawid Brandebura

Komentarze