Suszenie żywności to jedna z najstarszych metod konserwacji znanej człowiekowi. Polega na usunięciu wody w produkcie przez jej wyparowanie. Suszenie żywności znane było już w czasach prehistorycznych kiedy to suszono mięso (w tym również ryby).
Pierwotnie suszono mięso z wykorzystaniem słońca i wiatru, następnie ognia, przy czym proces ten często przypominał wędzenie. Obecnie wykorzystuje się, na skalę przemysłową suszarnie elektryczne. Są również niewielkie aparaty umożliwiające suszenie w warunkach domowych (można też wykorzystać piekarnik elektryczny, ale wiąże się to ze znacznie większym zużyciem prądu elektrycznego).
Najczęściej suszeniu poddaje się jadalne grzyby owocnikowe, warzywa (pomidory, marchew, pietruszka, seler i por) i owoce (jabłka, gruszki,śliwki, banany, winogrona-powstają rodzynki). Na skalę przemysłową suszy się również mleko (powstaje mleko w proszku), ekstrakty kawy (powstaje kawa instant), bulionów mięsnych i warzywnych (zupy w kostkach). Jedną ze szczególnych metod suszenia jest liofilizacja. Usunięcie wody uniemożliwia rozwój drobnoustrojów, jak również efektywnie spowalnia przebieg przemian enzymatycznych i nieenzymatycznych..
.
Składniki
- szynka wieprzowa
- szynka wołowa
- sól
.
Sposób przygotowania
Mięso kroimy w pasy, nie grubsze niż 2cm, dobrze nacieramy solą i zawieszamy na pętelkach ze sznurka w suchym, zacienionym i przewiewnym miejscu. Czas suszenia zależy od grubości plastrów i od pogody. Z naszych doświadczeń wynika, że w optymalnych warunkach (sucho i wietrznie) można po 2-3 dniach suszenia przełożyć mięso do płóciennych woreczków, które też należy zawiesić w przewiewnym i suchym miejscu. Jeśli warunki pogodowe się zmienią i wilgotność powietrza utrudnia suszenie, mięso dosuszamy przy piecu lub ognisku.
.
Opracował: JNG
Źródło: Hanna i Paweł Lisowie, „Kuchnia Słowian. O żywności, potrawach i nie tylko…”
