Zespół Folklorystyczny „Wielkopolanie” powstał w 1962. To bardzo długa tradycja! Jaka jest historia zespołu?

Zespół Folklorystyczny „Wielkopolanie” powstał w styczniu 1962 roku i działa w strukturach Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu. Od 2000 roku Zespół współpracuje również z Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Został powołany do kultywowania tradycji muzyczno-wokalnych swego regionu – Wielkopolski (tańce i przyśpiewki szamotulskie, biskupiańskie, z Dąbrówki Wlkp., Bambrów – mieszkańców dawnych wsi miasta Poznania). W ciągu wielu lat repertuar rozszerzył się i obecnie „Wielkopolanie” prezentują również tańce i przyśpiewki innych regionów kraju. Obok poloneza, mazura, krakowiaka, oberka i kujawiaka zespół przedstawia opracowania artystyczne przyśpiewek i tańców z dwunastu regionów naszego kraju.

Zespół Folklorystyczny „Wielkopolanie” prezentował folklor naszego kraju na 5 kontynentach w 54 państwach świata. Uczestniczył w wielu prestiżowych imprezach międzynarodowych między innymi w EXPO i Uniwersjadzie w Korei i na Królewskim Festiwalu Folklorystycznym w Jordanii. W swych 105 podróżach artystycznych okrążył 6 razy kulę ziemską. Ponad trzy tysiące koncertów w Polsce i za granicą, wielomilionowa publiczność, występy i nagrania telewizyjne, radiowe, kaseta video z folklorem Wielkopolski pt.” Wiwatem po Wielkopolsce” oraz płyty DVD to krótka prezentacja działalności „Wielkopolan”. 

Dzięki „żywym źródłom”, z których czerpie się materiały budujące program i repertuar „Wielkopolanie” zyskali miano Mecenasa Kultury Ludowej w Polsce.       

Za działalność artystyczną Zespół otrzymał nagrodę Ministra Kultury i Sztuki, honorowy dyplom Ministra Spraw Zagranicznych za upowszechnianie kultury polskiej za granicą, medal Towarzystwa „Polonii”, honorową odznakę za zasługi dla województwa wielkopolskiego, nagrodę miasta i województwa poznańskiego oraz liczne nagrody i wyróżnienia w przeglądach i festiwalach krajowych i zagranicznych.

W 2005 roku Zespół Folklorystyczny „Wielkopolanie” otrzymał Nagrodę im. Oskara Kolberga „Za zasługi dla kultury ludowej”, a w 2010 r. nagrodę główną „Łowicki pasiak”.

Na moje pytania odpowiada kierownik organizacja Hanna Jaworska.

.

Wielkopolanie

W 2005 roku Zespół Folklorystyczny „Wielkopolanie” otrzymał Nagrodę im. Oskara Kolberga „Za zasługi dla kultury ludowej”, a w 2010 r. nagrodę główną „Łowicki pasiak”.

.

Czym wyróżnia się kultura Wielkopolski, jakie są jej charakterystyczne cechy?

W kulturze Wielkopolski przede wszystkim występuje duże bogactwo tradycyjnych instrumentów ludowych, takich jak dudy wielkopolskie, kozioł weselny, skrzypce podwiązane, maryna i in. Instrumenty te są charakterystyczne dla poszczególnych subregionów Wielkopolski, nadając muzyce wyjątkowego charakteru. 

Również tańce Wielkopolski wyróżniają się na tle tańców innych regionów kraju. Wedle mnie to co najbardziej wyróżnia je to charakter ich wykonania, trudny do opisania. Nadto w tradycji tanecznej Wielkopolski poza rodzimymi tańcami, znajdują się również tańce naniesione, które przywędrowały do wielkopolski np. wraz z Lędrami.

.

Na Waszej stronie internetowej można przeczytać, że istnieje kilka tańców wielkopolskich. Jakie to tańce?

Należy zaznaczyć, iż Wielkopolska to region, który składa się z wielu subregionów, które bardzo różnią się między sobą. Zespół Folklorystyczny „Wielkopolanie” posiada w swoim repertuarze tańce szamotulskie, tańce z okolic Dąbrówki Wielkopolskiej, Krobi i Domachowa, jak również tańce Bambrów Poznańskich i mieszkańców dawnych wsi Miasta Poznania.

Każdy ten subregion posiada swoje, unikatowe tańce, jednak w większość z ich występują charakterystyczne dla całej Wielkopolski tańce takie jak: wiwaty, przodki, okrągłe, walcerki.

.

Jakie tradycyjne stroje wyróżnia się w Wielkopolsce?

W związku z dużym zróżnicowaniem poszczególnych regionów, również stroje w Wielkopolsce bardzo różnią się między sobą. Pokuszę się jednak o wyszukanie tego, co jest dla nich wspólne, choć nie będzie to proste. Po pierwsze kobiety w Wielkopolsce zawsze czesały się w koki, a nie jak to jest w większości regionów Polski, w warkocze. Ponadto kobietom w tańcu zawsze towarzyszyły wiwatki, tj białe chusteczki. Najbardziej jednak charakterystycznym elementem stroju kobiet są czepce i kryzy (kołnierzyki). Piękne tiulowe, haftowane, krochmalone i wypiekane w piecach.

Mężczyźni zakładali ciemne spodnie, poza Szamotułami gdzie zawsze były one białe, białe koszule, kamizele lub marynarki, różne w zależności od subregionów. Wysokie, skórzane buty z cholewami i ciemne kapelusze.

.

Wielkopolanie

Zespoły Folklorystyczne pozwalają ocalić od zapomnienia polskie zwyczaje taneczno-muzyczne. Sprawiają, że wszystkie te tańce naszych przodków wciąż żyją.

Czy zespoły ludowe i folklorystyczne są jeszcze potrzebne i komu? Oczywiście pytam trochę z przekory, ale pytanie dotyczy tego jakie wartości i tradycje zespoły ludowe przekazują dziś?

Skoro istnieją to są potrzebne. Z przekory oczywiście tak odpowiadam. A poważnie mówiąc, zespoły ludowe kultywują tradycje naszych przodków, to co kształtowało się na przestrzeni wielu lat, w naszej ojczyźnie, którą jak wiemy, nie miała łatwej historii.  W zespole ludowym można nauczyć się tradycyjnych tańców, przyśpiewek, co bezpośrednio wpływa na rozwój fizyczny i muzyczny członków zespołu. Ale poprzez aktywne uczestnictwo w zespole można również nauczyć się prawidłowego funkcjonowania w grupie, samodzielności i  odpowiedzialności. Bycie w zespole to współodpowiadanie za jego byt. Każda Twoja nieobecność, niedyspozycyjność wpływa na ostateczny wizerunek zespołu. Ale jest też na odwrót. Twój talent  czy zaangażowanie pozytywnie odbija się na tym, jak odbierany jest zespół.

Zespoły Folklorystyczne pozwalają ocalić od zapomnienia polskie zwyczaje taneczno-muzyczne. Sprawiają, że wszystkie te tańce naszych przodków wciąż żyją.

.

Komentarze