Staropolski sok brzozowy (Succus Betulae) o słodkawym smaku. Był to napój chłodzący i leczniczy stosowany w całej Słowiańszczyźnie.
Oskoła znana jako sok z brzozy posiada składniki odpornościowe oraz łagodzi bóle reumatyczne. Regularne picie soku z brzozy pomoże zapobiec różnym infekcjom wirusowym. Świeży sok z pnia brzozy, a także z jej młodych liści i pączków jest kumulacją witamin i minerałów. Oskoła czasem nazywana jest również naturalnym napojem izotonicznym, ponieważ ze względu na jej elektrolity potasu, wapnia i fosforu, bardzo dobrze nawadnia organizm.
Sok z brzozy otrzymuje się przez głębokie (ale nie głębsze niż 4 cm) nacięcie pnia lub gałęzi brzozy wczesną wiosną. Z małego drzewa o średnicy pnia ok. 15 cm można pozyskać do 5 litrów soku dziennie, z większych okazów (średnica ok. 30 cm) nawet do 15 litrów. Należy go przechowywać w szklanych lub emaliowanych naczyniach.
.
Składniki
- brzoza
- szklane naczynie
- nożyk
.
Sposób przygotowania
Sok brzozowy zbieramy wczesną wiosną, kiedy w drzewach po zimowym uśpieniu, zaczynają ruszać soki. Poznajemy to po grubieniu pąków liściowych. Nacinając korę lub za pomocą specjalnie wbijanych pod korę czopów z wyżłobieniem w górnej powierzchni pozyskujemy ten cenny płyn, nadający się od razu do spożycia!
W ostatnich latach na sklepowych półkach pojawił się napój o nazwie „sok z brzozy”, o smaku naturalnym lub uszlachetnianym owocowymi sokami. W smaku przypomina on ten zbierany samodzielnie, ale o sposobie jego przygotowania autorom nic nie wiadomo!
.
Opracował: JNG
Źródło: Hanna i Paweł Lisowie, „Kuchnia Słowian. O żywności, potrawach i nie tylko…”
