Staropolski sok brzozowy (Succus Betulae) o słodkawym smaku. Był to napój chłodzący i leczniczy stosowany w całej Słowiańszczyźnie.

Oskoła znana jako sok z brzozy posiada składniki odpornościowe oraz łagodzi bóle reumatyczne. Regularne picie soku z brzozy pomoże zapobiec różnym infekcjom wirusowym.  Świeży sok z pnia brzozy, a także z jej młodych liści i pączków jest kumulacją witamin i minerałów. Oskoła czasem nazywana jest również naturalnym napojem izotonicznym, ponieważ ze względu na jej elektrolity potasu, wapnia i fosforu, bardzo dobrze nawadnia organizm.

Sok z brzozy otrzymuje się przez głębokie (ale nie głębsze niż 4 cm) nacięcie pnia lub gałęzi brzozy wczesną wiosną. Z małego drzewa o średnicy pnia ok. 15 cm można pozyskać do 5 litrów soku dziennie, z większych okazów (średnica ok. 30 cm) nawet do 15 litrów. Należy go przechowywać w szklanych lub emaliowanych naczyniach.

.

Składniki 

  • brzoza
  • szklane naczynie
  • nożyk

.

Sposób przygotowania 

Sok brzozowy zbieramy wczesną wiosną, kiedy w drzewach po zimowym uśpieniu, zaczynają ruszać soki. Poznajemy to po grubieniu pąków liściowych. Nacinając korę lub za pomocą specjalnie wbijanych pod korę czopów z wyżłobieniem w górnej powierzchni pozyskujemy ten cenny płyn, nadający się od razu do spożycia!

W ostatnich latach na sklepowych półkach pojawił się napój o nazwie „sok z brzozy”, o smaku naturalnym lub uszlachetnianym owocowymi sokami. W smaku przypomina on ten zbierany samodzielnie, ale o sposobie jego przygotowania autorom nic nie wiadomo!

.

Opracował: JNG

Źródło: Hanna i Paweł Lisowie, „Kuchnia Słowian. O żywności, potrawach i nie tylko…”

Komentarze