Brzoskwinia to jeden z tych owoców, którego niesamowita historia dorównuje jedynie jego cudownym właściwościom. Droga brzoskwini do Europy rozpoczęła się w starożytnych Chinach, potem przybyła do Persji i Egiptu, by stamtąd trafić do Grecji i wreszcie do Rzymu. Dopiero z Wiecznego Miasta brzoskwinia wyruszyła na podbój północnej Europy i dotarła do Polski. Jakie są jej właściwości, rodzaje i zastosowania?

Zacznijmy od początku. Pierwsi brzoskwinię uprawiali starożytni Chińczycy i to już 4000 lat temu. Owoc ten był otaczany czcią i traktowany niczym świętość. Jego podobizny znajdujemy nie tylko na chińskiej porcelanie, ale również wśród niezliczonej ilości rzeźb. Co ciekawe – święte były jedynie owoce, natomiast drzewa zostały przeklęte przez smoczych bogów. Można powiedzieć, że drzewa brzoskwiniowego bano się podobnie jak czarnego bzu w kulturze słowiańskiej lub mandragory na zachodzie Europy. Nikt nie ośmielił się go ściąć. Kiedy roślina obumierała, czekano aż całkowicie spróchnieje, palono ją a popiół wyrzucano do morza. 

W końcu brzoskwinia dotarła do Persji i Egiptu, gdzie swym smakiem oraz walorami zdrowotnymi cieszyła Faraonów i Królów przez wieki. Dopiero gdy Aleksander Macedoński podbił te tereny, owoc trafił do Europy. Przez wieki brzoskwinia była pożywieniem możnych. Elity rozkoszowały się jej smakiem i wartościami odżywczymi, podczas, gdy biedni mogli o niej jedynie pomarzyć. W tamtym czasie wierzono, że owoc przywieziony z Persji jest trujący. Dopiero brzoskwinia wyhodowana na miejscu, w Grecji, była przydatna do spożycia. 

W międzyczasie brzoskwinia dotarła do Japonii, gdzie służyła do… wykonywania wyroków śmierci. Tak, to prawda. W pestce owocu znajdują się substancje trujące, które podane w odpowiedniej dawce, stosowano jak cykutę w starożytnej Grecji. Jak widać, z brzoskwinią nie ma żartów. 

Swoją drogą w tej samej Japonii oraz Chinach brzoskwinia uznawana była za symbol nieśmiertelności, młodości, magii ochronnej i szczęśliwego małżeństwa. Owoc ten jest również związany z królową nieba Xi Wang Mu, przy której owocuje co trzy tysiące lat. 

Bóg długowieczności, Shou Lao nie tylko trzyma owoc w ręku, ale jest również przedstawiany w jego wnętrzu. Inna postać z chińskiej mitologii, bogini piękności Magu, obrała brzoskwinię jako swój symbol. Z drewna brzoskwiniowego, oczywiście tego, które samo umarło, powstawały najpotężniejsze kostury i różdżki, łuki, talizmany oraz przedstawienie bóstw opiekuńczych. 

W japońskiej mitologii, demiurg Izanagi, pokonał walczących przeciwko niemu bogów rzucając w nich trzema owocami brzoskwini. Kwiat tej rośliny był uznawany za symbol dziewictwa i nieskalania, a w Europie podczas renesansu owoc brzoskwini z liściem oznaczał prawdę. 

.

Komentarze