Jedną z tradycyjnych polskich zup jest kalafiorowa, która szczególnie dobrze smakuje w chłodne, jesienne dni.
Jesień to pora roku, w której szczególne znaczenie mają zupy. Świetnie rozgrzewają oraz smakują. W polskiej kuchni zawsze stanowiły ważny element, dlatego możemy poszczycić się ich różnorodnością. W kuchni staropolskiej nazywane były polewkami.
Kalafior zaliczany jest do cenniejszych warzyw z uwagi na swój skład chemiczny, a także walory smakowe i dietetyczne. Zawiera m.in.: sód, potas, magnez, wapń, mangan, żelazo, miedź, cynk, fosfor, fluor, chlor, jod, karoteny, witaminy: K, B1, B2, B6, C; kwasy: nikotynowy i pantotenowy. Poza tym w skład kalafiora wchodzą olejki eteryczne, nadające mu przykry zapach podczas gotowania, w trakcie którego wydziela się siarka.
Kalafior to odmiana kapusty warzywnej. Jest to roślina jednoroczna należąca do rodziny kapustowatych. Pierwsze wzmianki o uprawie kalafiora w Europie pochodzą z XVI wieku. Jest to najprawdopodobniej mutant kapusty lub wyrodził się z brokuła. Pochodzi z Cypru , dlatego początkowo nazywano go kapustą cypryjską. Znany był w starożytnym Rzymie i Grecji, skąd rozprzestrzenił się do innych krajów. W Polsce zaczęto uprawiać to warzywo na przełomie XVI i XVII wieku. Prawdopodobnie sprowadziła go do Polski Bona Sforza.
.
Składniki:
- kalafior
- 1 marchewka
- kawałek selera
- 1 pietruszka
- 1 cebula
- 4 skrzydełka kurczaka
- 3 liście laurowe
- 3 ziarenka ziela angielskiego
- 2 łyżki śmietany
- koperek
- sól i pieprz
.
Sposób przygotowania:
Kalafior kroimy w różyczki, natomiast pozostałe warzywa kroimy w kostkę. Cebulę obieramy, nabijamy na widelec i chwilę opalamy na ogniu. Do garnka wrzucamy skrzydełka, ziele angielskie i liście laurowe wlewamy wodę i zagotowujemy. Dodajemy warzywa i gotujemy do miękkości ok. 30 minut. Koperek siekamy i wrzucamy do zupy. Doprawiamy solą i pieprzem i dodajemy śmietanę. Mieszamy i podajemy.
.
Smacznego!
Dawid Brandebura



